• Yükleniyor

Arap Rejimleri ile İsrail Arasındaki Anlaşmaların Arka Planı; Sünni-Şii Savaşı!


Arap Rejimleri ile İsrail Arasındaki Anlaşmaların Arka Planı; Sünni-Şii Savaşı!
Paylaş :


ABD başkanı Donald Trump’ın özel gayretiyle hazırlanan ve Arap rejimleri ile Siyonist İsrail tarafından imzalanan “Yüz Yılın Anlaşması” kapsamındaki “Abraham Sözleşmesi” işgalci medya tarafından da yakından izleniliyor. Özelikle uzman isimlerin stratejik yönüyle öne çıkmaları ve tamamen algı oluşturma, işgalci rejimin bir sonraki adımlarının nabzını tutma girişimleri üzerinde durulması gereken önemli bir ayrıntıdır. Analizlerin tamamı Siyonist rejimin politikalarını belirlemese de, rejimin es geçmediği ve önemsediği değerlendirmelerdir. Çünkü medya aslında rejimin politikalarına zemin oluşturan etkili bir araçtır. ynetnews haber sitesinde yer alan analizlerden birini bugün sizinle paylaşmak istedik.

 “İsrail’in bu adımı Sünni-Şii savaşını tetikleyecek”

Abraham Anlaşması’nın sıradan bir Arap-İsrail ilişkilerini düzeltme girişimi olmadığı Siyonist medyası da dillendirmeye başladı. Adına “Barış” denilen anlaşma Müslümanlar arasında mezhepsel bir çatışmaya dönüştürülecek.

Siyonist İsrail medyasının önde gelen haber sitelerinden biri olan ynetnews yayınladığı analizde, Abraham Anlaşması’nın arka planına atıfta bulundu. Her ne kadar da direk belirtmese de, satır aralarında anlaşmanın arka planında bir sonraki adımların ne olacağını sinyalini veriyor.

İşte o analiz;

İsrail'in BAE, Bahreyn, Sudan ve Fas ile yaptığı yeni anlaşmalar, Kudüs'ün Şii İran'la olan ilişkileri bozmak için Suudi Arabistan liderliğindeki Sünni blokla sorunsuz bir şekilde durdurabilir. Ancak bu Ortadoğu'yu Müslüman gruplar arasında bir savaş alanına dönüştürebilir.

İsrail ile Filistin arasındaki meseleleri çözmek için ılımlı Arap ülkeleri gayreti inatçı Filistinlilerin dikenli tellerine takılıyor.

On yıllardır İsrail ile Filistin arasında yaşanan çatışmalar var. Araplar da buna taraf oldu ve iki yönlü bir istila başlattılar, bir çeşit kıskaç operasyonu, ama klasik türden değil. Bir Arap ordusu Gazze'ye Mısır'dan, diğeri ise Ürdün'den Batı Şeria'ya girdi.

İsrail işgalde aktif bir rol oynamadı. Batı Şeria'nın kalbindeki bazı küçük karakolları tahliye etti. Doğu cephesinde uluslararası kabul görmüş bir sınırda durdu. Ana yerleşim bloklarının kontrolünü elinde tutan düzenleme şartlarını kabul etmişti.

Kimse buna "barış" demiyordu. 

Yeni Orta Doğu’da tüm ulusların arasında barışçıl ilişkilerden biri değildi. Bunun yerine, çoğunlukla bir tarafta Şii Müslümanlar ve diğer tarafta Sünni Müslümanlar arasında bir savaş alanıydı.

İran'ın nükleer silah programı ve Yahudi devletini yok etme tehditleri nedeniyle İsrail, Suudi Arabistan liderliğindeki Sünni bloğun içine kolayca girmeyi başardı. Sünni devletler birer birer İsrail ile ilişkilerini kamuoyuna açıkladılar ve karşılıklı atılan imzalarla resmileştirdiler. Bazıları “barış” olarak adlandırdıkları anlaşmalarla, diğerleri ise en azından şimdilik etiketlememeyi tercih ettikleri güvenlik ve ekonomik ilişkilerle yetiniyorlardı.

Karşı tarafta İran’ın oluşturduğu ve başını çektiği bloğun içinde Katar, Suriye ve Filistinliler vardı.

İsrail’in 2000 ve 2008 yıllarında Filistinlilere sunduğu “kendi devletinizi kurun” talebi hep geri çevrildi. Sünni Arap ülkeleri Filistin davulunu dövmek yerine, İsrail ile ittifak yapmak kendi çıkarlarına olduğuna karar verdiler.

İlle de bu ittifakın sarılma, kucaklaşma ve öpüşmeye odaklı olmasına gerek yok. Yıllar önce İsrail ile barış anlaşması yapan ilk iki Arap ülkeleri olan Mısır ve Ürdün’le aynı pozisyonda olabilirlerdi.

Filistin, İsrail barış tekliflerini reddederek ve daha sonra İsrail'le yakınlaşan Arap devletlerini lanetleyerek, Sünni Arap ulusları söz konusu olduğunda kendilerini yanlış tarafa koydular. 

Filistinliler artık Arap halkını gerçek sorunlarından uzaklaştırmak için sahte bir sorun icat ettiler. Filistinliler de sorunun bir parçası haline geldi.

İşgalci iki ordu (burada Mısır ve Ürdün kastediliyor) Batı Şeria ve Gazze’deki yönetimleri devirip, yerine askeri hükümetler kurdu.

Filistinliler, İsrail’in defalarca tekrarladığı barışçıl çağrıya karşı protesto, gösteri ve saldırılarla karşılık verdi. Filistinliler acımasız askeri yönetimle karşı karşıya gelirken, “Arap Kardeşleri” İsrail ile masaya oturuyor.

Bununla birlikte, İsrail için, günlük değişim, en azından başlangıçta yeni sınırı geçmeyecek Filistinli işçilerin kaybı ve Batı Şeria'dan birkaç bin İsraillinin İsrail'e doğru acı verici bir şekilde yeniden yerleştirilmesinin yanı sıra asgari düzeydeydi. Şimdi göz ardı edilen İsrail’e duyulan nefretin ötesinde. Çünkü İran-Suudi çatışması çok daha önemliydi. Bunu kimse fark edemedi…

İsrail için temel pratik değişiklik, ordusunun konuşlandırılmasıydı.

İki yönlü istilanın yanı sıra, Arap müttefikleri ile koordineli olarak, İsrail ordusu onlarca yıllık pahalı ve kanlı işgalden sonra Batı Şeria'dan çekildi. Bunun yerine, İsrail ordusu yeni ittifaktaki görevlerine odaklanacaktı. İran ve müttefiklerini izlemek, caydırıcılığını gelişmiş silahlar şeklinde sürdürmek ve Müttefik kuvvetlere istihbarat sağlamak.

Tamam, bu " eğlenceliydi."Gerçekten olabilir mi?

Muhtemelen tam olarak burada belirtildiği gibi değil. Ama evet, hem İsrail hem de Filistinliler söz konusu olduğunda Arap dünyasında dalgalanma ve değişiminin belirtileri ortaya çıkıyor.

Birleşik Arap Emirlikleri ve Bahreyn'in İsrail ile barış anlaşmaları imzalamasından birkaç gün sonra Suudi Arabistan, Filistin liderliğini sert bir şekilde eleştirmeye başladı. 
Bu, 2002 Arap barış Girişimi'ne sponsor olan aynı Suudi Arabistan'dır; bu, temel olarak İsrail'in tüm tartışmalı bölgeleri Suriye ve Filistinlilere teslim etmesi gerektiğini ve daha sonra Arap dünyasının İsrail ile barış yapacağını söyledi. Mevcut eğilim tam tersidir. Arap ülkeleri, inatçı Filistin sorununa rağmen İsrail ile ittifak kurmaktadır.

İşte yeni Ortadoğu'da yeni olan şey: Arap Baharı bölgedeki siyasi değişim sürecini başlattıktan sonra, çoğunlukla başarısızlığı nedeniyle—yeni nesil liderler ideolojinin kendi başına yeterli olmadığını kabul ediyor. Zor bir dünyada, çıkarlar daha önemlidir.
İsrail bunu resmi ve askeri düzeyde on yıllardır anladı. Mısır ve Ürdün ile olan ilişkilerine “soğuk barış " olarak görüyor. Üç ülke birçok düzeyde işbirliği yapıyor, ancak onları yerel nedenlerden dolayı dikkatlerden uzak tutmayı uygun buluyor.

Tıpkı Arap uluslarının anti-Semitizmi ve İsrail'in iç siyasete olan nefretini uyandırdığı gibi, İsrail liderleri de yakın ve uzak düşman korkusunu körükleyerek seçim rantına dönüştürdüler. Gerçekçi olmayan korkuları bir tarafa bırakılırsa, yeni döneme bölgesel ittifaklarla gidilirse o zaman İsrail burada gerçek kazanan olacak.

Sonuç olarak İran’ın Filistin üzerindeki etkisini kırmak için Sünni Arap ülkeleri Suudi Arabistan’ın etrafında toplanmasına, bu ülkelerin İsrail’le anlaşmalarını sağlamak ve Filistin’i yalnızlığa itmek… Filistin’i yalnız bırakmayan İran ise, karşısında Arap ülkelerini bulacak. İsrail ve Sünni Arap ülkelerinin ittifakı bu anlamda son derece önemlidir.

Yahya Westani //İsrail Post


İlginizi Çekebilecek Yazılar

Siyonistlerin Rusya İlişkisi
  • @israilpost
  • 23-10-2021
Siyonistlerin Rusya İlişkisi
ABD, Türkiye
  • @israilpost
  • 23-10-2021
ABD, Türkiye'yi Gözden Çıkardı